woensdag 26 augustus 2015

Foodblogswap: glutenvrije bonencake

Na een tijdje niet meegedaan te hebben aan de foodblogswap vond ik het nu wel weer eens leuk om van een toegewezen blog iets te koken of bakken. Ik kreeg het blog van Jacqueline Jax thermomix recepten. Dat leek in eerste instantie nogal een uitdaging, want al haar recepten zijn geschreven voor de thermomix, een soort alleskunner onder de keukenmachines. Hij klopt, bakt, kookt, roert en alles in binnen een mum van tijd klaar. Zo'n apparaat zou ik wel eens willen proberen!
Ik word altijd erg enthousiast van zoete baksels met groenten die je niet meer terug proeft. Zo maakte ik al chocolade-bietentaart, courgette-chocoladecake en natuurlijk mijn beroemde carrotcake. Maar een bonencake had ik nog niet eerder gezien. Ik besloot er een scheut salted karamel wodka door te doen, maar daar proefde je niet veel van terug. De bereidingswijze zonder thermomix heb ik gegokt en dat pakte goed uit. De cake was wel maar net aan gaar; een volgende keer zou ik hem nog iets langer bakken en nog wat toevoegingen doen. Hierbij denk ik aan stukjes chocola, kokosflakes, stukjes marshmellow of gehakte noten. Ik vond hem nu namelijk een beetje saai. Een bolletje ijs of wat slagroom zou deze cake erg geschikt maken als dessert,

glutenvrije bonencake op een snijplank met een fles gezouten karamel wodka


Ingrediënten

  • 1 (groot) blik bruine bonen, uitgelekt (uitgelekt 420 gram ongeveer)
  • 5 eieren
  • 50 gram cacaopoeder
  • 180 gram suiker
  • het merg van 1 vanillestokje
  • 1 eetlepel water of koffie
  • 0,5 theelepel natriumbicarbonaat
  • 1 theelepel bakpoeder
  • 125 gram boter op kamertemperatuur
  • 0,25 gram zout 
  • evt een scheutje likeur of rum

Verwarm de oven voor op 175 graden. 

Pureer de bonen met 1 ei, het water en de vanille in de keukenmachine. 
Klop de suiker met de boter tot een romige massa. Voeg 1 voor 1 de 4 overgebleven eieren toe en klop tot ze door de massa opgenomen zijn.
Doe er dan bonen, cacaopoeder, natriumbicarbonaat, bakpoeder en zout bij en klop tot alles gemengd is. 
Doe het beslag in een ingevet cakeblik en zet hem in de oven. Bij Jacqueline was de cake al na 30 minuten gaar; mijn cake had er ruim een uur voor nodig. In de gaten houden dus en steeds even met een prikker testen of hij er droog uitkomt. Dan is de cake gaar.


zaterdag 15 augustus 2015

Kersen-yoghurtijs

Het kersenseizoen is alweer bijna afgelopen en nog nooit at ik zoveel kersen als dit jaar. Ze waren allemaal heerlijk en ik verheug me nu alweer op het volgende seizoen :-).
Ga nog maar snel even een pondje halen, want dit ijs moet je gewoon even maken. Hoewel ik een hekel heb aan het woord is dit ijs onbedoeld ook nog eens lekker healthy want er zit bijna geen suiker in. Je zou er nog een schepje extra in kunnen doen zodat het ijs nog iets zachter word, maar ik vind het niet nodig. De kersen zijn al zo zoet van zichzelf, dat het ijs misschien ook wel te zoet wordt en yoghurtijs moet lekker fris zijn.
Als je nog kersen over hebt of niet van ijs houdt kun je ook deze kersen-kruimeltaart  maken.

Een bolletje kersenijs in een hoorntje. Het ijs is gemaakt met yoghurt en kersen.

Ingrediënten

  • 200 gram kersen
  • 400 gram Turkse yoghurt
  • 2 eetlepels rietsuiker
  • 2 eetlepels honing
  • 1 eetlepel citroensap
  • 2 eetlepels water
Ontpit de kersen. Dit kan met een kersenontpitter, maar het gaat ook goed met een flesje en een eetstokje. Leg de kers op het flesje en prik met het eetstokje de pit door de kers. De pit valt in het flesje en de kers is keurig ontpit. Pas wel op voor spetters. Je kunt natuurlijk ook de kers doorsnijden en de pit eruit "frotten".
Doe de ontpitte kersen met suiker, honing citroensap en water in een steelpan. Breng langzaam aan de kook en laat de kersen zachtjes pruttelen tot ze zacht zijn en de suiker gesmolten is. Zet het vuur uit en mix het mengsel met de staafmixer of in een blender/keukenmachine fijn. Laat het afkoelen. Roer de yoghurt erdoor en laat het mengsel draaien in een ijsmachine.

woensdag 12 augustus 2015

Appeltaart met kruimels

Volgens mij moet ik maar een apart appeltaartlijstje gaan maken in de receptenindex, want als ik Maarten vraag wat ik zal bakken roept hij altijd gelijk appeltaart. Hij krijgt niet altijd zijn zin, maar in verhouding worden er hier in huis vrij veel appeltaarten gebakken. Dit is een van de klassiekers die ik al jaren maak. Hij was alleen nog niet op mijn blog beland omdat ik er nooit een foto van maakte. Meestal maak ik de bodem iets dunner, maar ik had deze keer een kleinere vorm gebruikt en had dus wat veel deeg voor de grootte van de vorm.

Punt appeltaart met kruimels als topping

Ingrediënten


Bodem
  • 300 gram bakmeel
  • 150 gram witte basterdsuiker
  • 175 gram koude boter
  • 1 snufje zout
  • 1 klein ei
Vulling
  • 4 appels appels (bijv. elstar/goudreinet)
  • citroensap
  • fijngehakte paranoten
  • 2 eetlepels rietsuiker
  • theelepel kaneel
  • scheut bruine rum
  • 3 eetlepels custardpoeder

Kruimellaag

  • 75 gram bloem
  • 75 gram rietsuiker
  • 50  gram boter

Verwarm de oven voor op 175 graden.
Zeef het bakmeel met de suiker boven de boter, het zout en het losgeklopte ei. Snijd met 2 messen tot een kruimelig geheel en kneed het met koele handen tot een samenhangend geheel.kneden. Laat het deeg een half uur in de koelkast rusten. Intussen maak je de vulling klaar. Schil de appels en snijd ze kleine blokjes. Meng de appelstukjes met de overige ingrediënten voor de vulling: citroensap, scheut rum, gehakte paranoten, suiker, custardpoeder en kaneel. Roer goed door en laat het even intrekken. Maak dan de kruimeltjesmassa door de kopjes bloem en suiker met de boter te versnijden tot een lekker korrelig geheel (wat kaneel erdoor is nog lekkerder).
Vet een springvorm in. Verdeel het deeg over de bodem en zijkanten. Doe het appelmengsel erin en strooi de deegkruimels erover.
Bak de taart in een voorverwarmde oven in ongeveer 1 uur gaar en mooi goudbruin.


donderdag 6 augustus 2015

Walnoten met whiskey

Een tijdje geleden kreeg ik crèmehoning van Melvita om te proberen. Ik gebruikte de honing al eerder in dit recept en in deze walnoten met whiskey kwam de smaak goed tot zijn recht. De noten hebben een subtiele whiskeysmaak en zijn onweerstaanbaar. Bovendien zijn ze zo klaar. Ik gebruikte de whiskey die ik zo lekker vond in dit ijs, maar een andere whiskey (of andere drank) zou ook moeten kunnen. Ook met de noten kun je variëren. Ik zou zeggen: experimenteer er op los en laat me vooral even weten wat je ervan vond!

bakje noten met een glaasje whiskey (whisky) ernaast. De fles staat op de achtergrond en de noten hebben een whiskeylaagje.

Ingrediënten

  • 120 ml honing
  • 55 gram rietsuiker
  • 60 ml Ierse whiskey
  • 1/2 theelepel zout
  • 250 gram ongebrande halve walnoten
Verwarm de oven voor op 175 graden. Roer de honing, suiker, whiskey en zout door elkaar in een steelpan (liefst met dikke bodem). Verwarm het mengsel al roerend op middelhoog vuur tot het kookt. Laat het een paar minuten zacht koken tot de suiker helemaal opgelost is. Voeg dan de walnoten toe en roer ze zodat ze allemaal goed bedekt zijn. Laat het mengsel een minuut of 5 zacht borrelen terwijl je af en toe roert. Haal de pan van het vuur en giet het mengsel door een zeef.
Bedek een bakplaat met bakpapier en spreid er de noten over uit. Leg ze zoveel mogelijk los van elkaar. Doe de bakplaat in de oven en bak de noten in 8-10 minuten goudbruin. Pas op dat ze niet verbranden want het gaat op het laatst erg snel. Haal ze uit de oven en laat ze afkoelen. Als ze erg dicht op elkaar liggen roer je ze af en toe even om. Als er veel siroop op de bakplaat ligt waardoor het erg aan elkaar dreigt te plakken kun je de walnoten ook 1 voor 1 op een schoon stuk bakpapier leggen. Laat ze afkoelen en bewaar ze luchtdicht. Als er iets van bewaren komt, want ze zijn echt gruwelijk lekker. Je kunt ze zo eten, maar door een salade of door de yoghurt zijn ze ook heerlijk.

De overgebleven siroop heb je niet meer nodig. Je kunt de siroop later nog een keer gebruiken om deze noten te maken, maar het is ook lekker over een pannenkoek, cake of door de yoghurt.

zondag 2 augustus 2015

Appelmoes

Een recept kun je het bijna niet noemen. Zo makkelijk is het. Toch kopen veel mensen hun appelmoes in een pot. Best handig op zijn tijd, maar ik vind die appelmoes meestal te zoet. Er zit bijna altijd toegevoegde suiker in die wat mij betreft niet nodig is.
Ik maak het eigenlijk vooral als ik appels heb liggen die niet meer helemaal krakend vers zijn. Bij ons in huis is het altijd erg warm en appels gaan dan op de fruitschaal snel achteruit. In de appelmoes smaken ze dan nog prima. 
Wist je dat je appelmoes ook heel goed kunt gebruiken in baksels in plaats van eieren? Je vervangt 1 ei door 3 eetlepels appelmoes. Handig als je geen eieren mag of in huis hebt. Ik maakte eerder bijv. deze dadel-walnotenkoek met appelmoes.

schaaltje appelmoes

Ingrediënten 

  • (moes) appels
Schil de appels, verwijder de klokhuizen en snijd de appels in stukjes. Doe een beetje water in een pan (ik bedek net de bodem) en voeg de appel toe. Laat de appel nu op laag vuur zacht worden, terwijl je af en toe roert tot ze helemaal zacht zijn. Je kunt het zo eten, maar ook door een zeef roeren of met de staafmixer glad maken. Ik houd niet van stukjes in mijn appelmoes, dus ik gebruik de staafmixer. Als je de appelmoes te zuur vind kun je een beetje suiker toevoegen. Een klein snufje kaneel is ook lekker.

vrijdag 31 juli 2015

Nougatier Le Genêt d'Or in Vogüé

plakken verse nougat met ouwel aan de buitenkant

In de buurt van een van de Franse camping tijdens onze vakantie zit nougatier Le Genêt d'Or. 
Op maandag, woensdag en vrijdag wordt er nougat gemaakt en ben je als bezoeker welkom om te komen kijken. Ik weet natuurlijk wel hoe nougat gemaakt wordt, maar ik wilde het hele proces toch wel graag eens in het echt zien. En vooral ook, met grote hoeveelheden.
Om 9.15 waren we bij de nougatier voor de demonstratie. Die bleek om 9.30 uur te beginnen, dus dat hadden we per ongeluk goed gemikt. We waren de eerste 20 minuten de enige bezoekers, dus we konden het goed zien. 
De nougatier nam uitgebreid de tijd om ons in het Frans en Duits dingen uit te leggen, maar toen het drukker werd, ging hij zo snel vertellen dat we er niet veel meer van konden volgen. Bovendien was ik zo gefascineerd door wat er allemaal gebeurde dat er sowieso veel uitleg langs me heen is gegaan. Ik weet dus nog wel precies hoe het er allemaal uitzag, maar heb geen hoeveelheden en temperaturen en dergelijke onthouden. Dan maar een fotoverslag met in de onderschriften met wat ik wel onthouden heb.
We hebben een uur geboeid staan kijken en mochten daarna proeven. De nougat was erg lekker, maar ik vond de honing wel een beetje overheersen. 

het gebouw van het atelier van nougatier le genet d'or

De suikerstroop staat te borrelen in de koperen ketel
De suikerstroop stond al lekker te pruttelen.
De honing met glucosestroop wordt gemengd in de open mengmachine
De honing met glucosestroop draaide al een paar uur in de mengmachine.

De nougatier haalt de enorme garde uit het eiwit. Er zit heel stevig eiwit om de klopper.
Een flinke klopper met eiwit

Werkplaats van de nougatier met de apparatuur en planken waarop nougat ligt te drogen.
De werkplaats van de nougaterie

Een bord met daarop de stadia van het kookproces van suiker beschreven. Hangt in het atelier boven de ketels.
Stadia in het kookproces van suiker

De nougatier doet het eiwit in de mengmachine
Het eiwit mag erbij.

De nougatier doet de suikerstroop in de mengmachine
Dan de suikerstroop
De nougatier doet amandelen in de mengmachine
En de amandelen.

De noten worden gemengd met het suikerstroop honing mengsel.
Weer goed mengen.

De nougatier zeeft aardappelmeel bij het mengsel voor de binding
Beetje aardappelzetmeel (coke uit Nederland volgens het grapje van de Nougatier).

de nougatier haalt de mengarm uit het nougatmengsel
De enorme klopper wordt eruit gehaald.

Er gaat ouwel op de mengarm zodat de tafel niet vies wordt
Goed idee; wat ouwel op de menger zodat je minder hoeft schoon te maken als je hem op de tafel zet.

Er wordt een groot vel ouwel op een plank gelegd. Daar komt het nougatmengsel straks op.
Een flink vel (Nederlandse) ouwel

Er gaan stukjes chocolade door de nougat
Choconibs erbij.

De chocolade smelt in de warme nougat
De chocolade smelt er mooi doorheen.

De nougat wordt op de ouwel geschept
Met een grote spatel verhuist de noga van de ketel naar de plank.

De nougatier heeft een flinke klus aan het scheppen van de grote lepel met nougat op de plank. Het is best zwaar.
Dat is nog best spierballenwerk.

De nougat wordt van de grote lepel (lijkt wel roeispaan) op het ouwel geveegd.

De nougat ligt op de ouwel geschept en is nog zacht

De nougat wordt verdeeld (uitgesmeerd) over de ouwel
De noga wordt uitgestreken over de plank met ouwel.

De ouwel wordt aan de zijkanten tegen de nougat aangevouwen
De kantjes van de ouwel worden omgevouwen.
De nougat wordt uitgerold met een zware deegroller
De nougat wordt mbv een siliconen matje gladgerold.
De plak nougat wordt afgedekt met weer een vel ouwel
Er gaat nog een vel ouwel overheen.

Er gaat nog een plank op de nougat en dan wordt de nougat weggelegd om te drogen
Plank erop en dan op de stapel om op te stijven.

De nougat is klaar
Klaar.

Zakken met diverse smaken in plastic gepakte stukjes nougat in een zak op een rek in de winkel bij de nougatier. In de onderste stellingen liggen nog in plastic gepakte plakken nougat
Zo belandt de nougat in de winkel.

Repen nougat in plastic


Le Genêt d'Or

Quartier de la Gare
07200 Vogüé, Frankrijk
04.75.93.16.91

dinsdag 28 juli 2015

Wat aten we tijdens onze vakantie in Frankrijk?

We zijn inmiddels alweer een paar weken terug en mijn verslag van onze vakantie in Frankrijk staat inmiddels online. Deze keer heb ik daar ook beschreven wat en waar we aten, maar ik kan het toch niet laten de hoogtepunten hier nog even te benoemen. Wil je meer zien van waar we aten, klik dan even op de link van het reisverslag, daar vind je nog wat meer informatie dan in deze post.

Het fotoverslag van ons bezoek aan een nougatier vind je hier. Je krijgt wel enorme zin in nougat van de foto's, dus bekijken is op eigen risico. Dat geldt eigenlijk ook al voor deze foto's. Als ik ze terugzie krijg ik weer zo veel zin in de gerechten die we aten.

In Les 3 Brasseurs aten we lekkere Flammkuchen en een wentelteefje met brioche en vanillesaus. Om je vingers bij op te eten. Later aten we er nog een keer een Flammkuchen met appel die ook erg goed was.




Deze stukken varken vielen een beetje tegen. We bestelden ze bij een kraam in Provins tijdens een middeleeuws festival en hadden ze eigenlijk knapperig geroosterd verwacht. Het vlees was wel goed, maar het was zo wel erg vet.


Ook in Provins at ik dit fantastische rozenijsje. Dit ijs ga ik zeker eens proberen na te maken.


In Nîmes at ik een heerlijke salade met gevogeltemaagjes en gerookte eend. Die hebben we thuis inmiddels ook al een keer gegeten.


Ook van deze salade met zalm op een terras in Avignon heb ik erg genoten.


Onderweg naar een volgende camping aten we in een strandtent deze lamskarbonaadjes met aardappelpuree. Daar konden we weer even op vooruit.


Deze salade met wederom gevogeltemaagjes en de tartine aten we toen we op de camping in Grignan aankwamen. We hadden langer gereden dan we van plan hadden en hadden enorme trek.



Zodra we ergens lekkere kersen zagen kochten we een kilootje. Er zijn dan ook heel wat kilo's doorheen gegaan. Dit is echt mijn lievelingsfruit. Thuis zijn we overigens gewoon doorgegaan met kersen eten.


Dit was wat mij betreft de lekkerste maaltijd van de vakantie. We aten deze roesti marcaire bij Brasserie Schwendi in Colmar. We dachten dat roesti geraspte gebakken aardappel zou zijn, maar de geraspte aardappel bleek verwerkt te zijn in een ovenschotel met veel room, kaas en gerookte varkenschouder. Erg vet en zwaar, maar een van de lekkerste maaltijden ever. We deelden hem samen en deelden ook een tarte flambée gratinée, die ook de beste van de vakantie was.







Onderweg naar de Elzas aten we in de plaatselijke bar van Auxonne, een dorpje in de buurt van Dijon. Er was een menu met 2 keuzes en het zat er vol met werkmannen die bijna klaar waren met de maaltijd. Echt een plek uit een boek met bijbehorende serveerster die zich het kaas niet van het brood liet eten door de grappen makende werkmannen die er aten. We aten een salade met maagjes en boeuf bourguignon met aardappelpuree. Franser hebben we deze vakantie niet gegeten en het smaakte allemaal uitstekend.

                                     


De geflambeerde flammkuchen met banaan viel een beetje tegen, maar was wel weer heel leuk om gegeten te hebben. Daar ga ik thuis nog eens mee experimenteren.


We kwamen in Grignan op een het gezellige terrasje van La Maison du Marquis terecht en daar aten we fantastische 7 uur gegaarde lamsschenkel met friet. Prachtig mals vlees met een krachtige jus en prima patat.
 

In St Didier stopten we tijdens een reisdag voor de lunch. De pasta bolognese viel een beetje tegen. "Die van jou is lekkerder" is toch altijd fijn om te horen ha ha ha. Ik had een pasta carbonara waar niets op aan te merken viel.



We belandden bij Au petit pêcheur vanwege het gezellige binnenterras. Ik had mijn zinnen gezet op slakken en die smaakten net als vroeger toen ik als kind in Frankrijk slakken at. Dat had ik nog wel 10 keer kunnen eten. Maarten was verrukt van zijn toetje: een groot stuk frambozen-meringue taart.

 


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...