vrijdag 29 juli 2016

De terugreis door Tsjechie en Duitsland

Vanaf onze laatste camping in Slowakije was het zo'n 1400 km rijden naar Haarlem. We reden in 2 dagen terug naar huis en overnachtten in een hotel in Duitsland. Het plan was om gewoon te gaan rijden en stoppen als we geen zin meer hadden.
We kwamen nogal langzaam op gang. Al na een half uur kregen we een lekke band. Er zaten 2 flinke deuken in de velg. Niet zo gek want we hadden nogal wat kuilenwegen gereden in de dagen ervoor. Gelukkig hadden we een goede reserveband en konden we weer een half uur later gewoon verder. We stopten nog een keer voor een grote dumpshop, die iets minder interessant was dan in onze verwachting. We hadden die van vorig jaar nog iets te goed in ons hoofd, denk ik.

Sun food bistro

Tegen lunchtijd waren we al wel in Tsjechië beland, maar we waren nog niet echt opgeschoten. Omdat we ook nog even boodschappen wilden doen in een grote supermarkt besloten we daar dan maar gelijk broodjes te kopen ipv in een dorpje uit eten te gaan. Bij de ingang van de enorme Tesco bij Brno roken we al lekkere luchten. Die bleken bij Sun food bistro, een soort Oosterse snackbar, vandaan te komen. We besloten de broodjes te laten zitten en hier even aan te schuiven voor de lunch. We deden eindeloos over de bestelling, want het personeel sprak geen woord Engels en wij geen Tsjechisch, maar uiteindelijk kregen we deze keer precies wat we wilden. Eigenaardige loempia's met een jasje waarvan ik geen idee heb waar het van gemaakt is; iets panko-achtigs ofzo. Wel lekker, maar even wennen. Maarten had mie met garnalen en ik een heerlijk bord gebakken rijst. Met een volle buik en ongeveer € 6,00 lichter vervolgden we onze reis richting Duitsland.





Sun food bistro
Dornych 404/4, Trnitá, Brno střed

Augustusberg hotel en restaurant

We overnachtten in Duitsland in Hotel Augustusberg in Bad Gottleuba en omdat we daar pas vrij laat waren aten we er ook maar gelijk. Het hoofdgerecht was uitstekend. Het dessert bedroevend en het ontbijt de volgende ochtend echt een feestje. Prachtig uitzicht en een heerlijk buffet met verse produkten.

Varkensschenkel met biersaus, kool en knoedels




Augustusberg hotel & restaurant
Augustusberg 15
01816 Bad Gottleuba


Restaurant Der Mönchshof

Op onze laatste reisdag ging alles als een tierelier. We stopten voor de lunch bij restaurant Der Mönchshof in Soest voor een schnitzel met frites en en die was uitstekend. Ok, de plas mayonaise op de groenten had voor ons niet gehoeven, maar de groenten waren beetgaar, de frites knapperig en de schnitzel lekker. En na een uurtje zaten we weer in de auto voor het laatste rukje.


Restaurant Der Mönchshof 
Brüderstraße 47 
59494 Soest 
(02921) 13883

woensdag 27 juli 2016

Mislukte vakantiemaaltijden

Tijdens een kampeervakantie eten we vaak ergens onderweg tijdens een uitstapje en houden het dan 's avonds op de camping lekker simpel. Zo kom ik altijd geïnspireerd en met hernieuwde kookzin thuis van vakantie. Slecht uit eten kan me als ik niet uitkijk gewoon chagrijnig maken, dus we zijn als we keus hebben best kritisch. Het hoeft helemaal geen haute cuisine te zijn, maar ook iets eenvoudigs als een omelet hoort gewoon goed te zijn en geen rubber lapje (om maar even een willekeurig voorbeeld te noemen). Ook dit jaar hadden we weer een paar flinke missers op eetgebied. Vaak komt het doordat we ergens zijn waar niet zoveel keus is en het te laat is om nog langer door te zoeken. Het kan ook misgaan doordat de kaart niet vertaald is in het Engels en we dus een beetje op de gok moeten bestellen. En onze ergste misser dit jaar kwam door een tip om juist daar te gaan eten. Ik heb er dit jaar maar gewoon de lol van ingezien en gezorgd dat we 's avonds iets extra lekkers aten.



Dit jaar viel het eigenlijk nog best mee. We aten een paar keer gewoon goed, niets bijzonders en alleen onderstaande voorbeelden waren echt slecht:

Hotel Flipper 


Op een druilerige dag waarbij het landhuis dat we wilden bekijken dicht bleek en ook het mijnmuseum was gesloten. Daarna wisten we het even niet meer zo goed wisten, maar uiteindelijk besloten we naar een thermaal bad te gaan. We moesten alleen nog even lunchen want het was alweer bijna half 3. Onderweg (1,5 uur rijden) kwamen we geen enkele eetgelegenheid (!) tegen, maar naast het Thermaal bad zat een hotel waar je ook kon eten. Hotel Flipper zag er zowel van binnen als van buiten niet uit, maar je weet maar nooit en bovendien hadden we geen keus. Achteraf hadden we in het thermaal bad misschien nog beter gegeten, maar dat wisten we toen nog niet. De kaart was in het Slowaaks en we bestelden dus op de gok. De serveerster was erg vriendelijk en wilde ons de hele kaart wel uitleggen, maar haar Engels was dusdanig dat we op een gegeven moment maar gewoon iets besteld hebben. Maarten kreeg een spies met aardappelkoekjes, varkensvlees, perzik, tomaat en plakjes kipfilet waar hij niet zo blij mee was en ik veel te droge varkenshaas met zeer eigenaardig smakende paddenstoelen en goed te eten röstirondjes.






Het thermaalbad maakte deze slechte maaltijd overigens weer helemaal goed. Fantastisch om tussen de Slowaken in een stinkend bad van 38 graden te sudderen.



ERB

In Banska Stiavnica aten we in het restaurant van brouwerij ERB. Maarten is sinds kort bezig met het brouwen van bier, dus hier moesten we natuurlijk naartoe. Het eerste dat me opviel was de
ongelooflijke wortlucht (wort = tussenproduct bij het brouwen van bier) die in het restaurant hing. Gelukkig konden we buiten op het (wat ongezellige) terras zonder uitzicht zitten. Maarten bestelde uiteraard een biertje, maar vond er niet zoveel smaak aanzitten.
De bediening was vriendelijk maar enorm langzaam. En het eten dat we bestelden viel toen het eindelijk op tafel kwam ook nog eens tegen. Het zag er mooi uit, maar aan de goulash zat niet veel smaak en het vlees was naar onze smaak niet mals genoeg. Mijn noedels waren best lekker, maar een beetje laf van smaak. En de zuurkool was erg overheersend. Jammer.



Frici Papa Kifőzdéje


Frici Papa Kifőzdéje was met stip de grootste tegenvaller qua eten. We hadden 's morgens een rondleiding door Boedapest gehad. De gids was een studente van 23 die ons met veel plezier de geheime adresjes van Boedapest wilde verklappen. Toen ze vertelde dat ze niet kon koken ging mijn vertrouwen in haar tip voor een typisch Hongaars eetadresje flink omlaag, maar Maarten vond dat we er toch maar moesten gaan eten. "Leuk voor op je blog". Ze had op onze kaart aangetekend waar we moesten zijn en het kostte ons dus niet zo veel moeite om het te vinden. Het zag er van buiten prima uit en enthousiast stapten we naar binnen. Daar leek het op een studenten mensa, met plastic op de tafels en een wat goedkope uitstraling. Maar dat maakte ons niet uit. Nog steeds enthousiast gingen we zitten. We bestelden weer op de gok bij een norse ober en wachten af. Binnen 5 minuten kwam het eerste gerecht. De spinazie die ik als bijgerecht besteld dacht te hebben was een soort dikkige soep. Ik was na 1 hap klaar met eten. Maarten heeft het ook geprobeerd, maar die haakte na een paar happen ook af. Dit was echt niet lekker. Maar gelukkig, daar kwam de rest van de bestelling. Maarten had goulash die nog slechter was dan bij ERB. Mijn patat was slap en het vlees droog en niet lekker. We waren na een paar happen uitgegeten. Wat een domper op onze laatste avond Budapest. We zijn hier snel weer weggegaan. Het was overigens wel goedkoop. Volgens mij moesten we € 9,00 afrekenen ofzo. Maar dit was wel een van de slechtste maaltijden ever!




Hotel Augustusberg


De laatste domper was in hotel Augustusberg waar we op de terugreis naar huis aten. We hadden er een prima hoofdgerecht gegeten en er stond Kaiserschmarrn op de kaart. Daar hadden we het toevallig in de vakantie over gehad en Maarten was er erg nieuwsgierig naar. Eigenlijk had hij al genoeg gegeten, maar de nieuwsgierigheid (en mijn aandringen) won het, dus bestelde hij Kaiserschmarrn. Er kwam een bevroren klont koek op tafel met wat slagroom, chocoladesaus en wat fruit als garnering. Huh? Kaiserschmarrn was toch pannenkoek in stukjes? Maarten is nog gaan vragen of het bevroren moest zijn, maar dat was volgens de bediening de bedoeling. Heel gek en niet echt lekker. Die blijft dus nog op ons lijstje staan.


Wat zijn jullie ergste vakantiemissers op eetgebied?

maandag 25 juli 2016

Koken op houtvuur: cheeseburger tosti uit de pie iron

In de vorige post schreef ik al over camping Lazy in Slowakije. Een van de leuke dingen op die camping is dat je er bij je tent een vuurtje mag stoken en ik dus mijn pie iron weer eens kon gebruiken.
We waren van plan de dag na aankomst (zondag) te barbecueën, maar de camping ligt nogal afgelegen er bleek op het gebied van boodschappen niet zo veel keus. We kwamen net uit een gebied waar we alleen maar in enorme hypermarkten boodschappen deden, dus we waren wellicht ook wat verpest.
In de supermarkt die op zondag geopend was bleek de verse vleesafdeling dicht te zijn. De barbecue die we gepland hadden zou daardoor gaan bestaan uit een pittige hamburger. Verder was er niet veel te krijgen dat ons aanstond.
In de winkel verzon ik al dat we dan cheeseburger tosti's in de pie iron zouden maken. We hadden nog brood en een stuk van die lekkere zelfgemaakte kaas van de camping. Ik kocht er nog wat bacon bij en we waren uiteindelijk erg tevreden met onze maaltijd.



Cheeseburger tosti uit de pie iron

Ingrediënten voor 2 personen


  • 2 grote boterhammen (wat dikker gesneden)
  • 2 (jalapeño) hamburgers
  • 4 plakjes bacon
  • wat plakjes kaas
  • olie om pie iron in te vetten
  • evt ketchup, knoflooksaus of barbecuesaus voor erbij
Vet de pie iron in met de olie en leg de hamburgers erin. Als de hamburgers gaar zijn leg je de bacon erop en leg je de pie iron met de baconkant naar beneden op het vuur tot de bacon uitgebakken is. Let op, want dit gaat erg snel. Leg dan aan de ene kant van de pie iron een boterham (of 1,5 als je kleine boterhammen hebt) en leg daar de hamburgers, de bacon en de kaas op. Beleg met de andere boterham en doe de pie iron dan voorzichtig dicht. Als het brood goudbruin is, is de cheeseburger tosti klaar. 



Je zou ook nog ui, champignons en of tomaat mee kunnen bakken. Ik denk dat je dat dan het best als eerste kunt doen en dan even uit de pie iron halen. Doe het dan gelijk met de kaas tussen het brood. 

zaterdag 23 juli 2016

Risotto uit de oven met bier, garnalen, koolrabi en kaas van camping Lazy

Deze risotto is een van de lekkerste ever. En de totstandkoming van dit recept ging niet zoals gebruikelijk. Als eerste constateerde collega Koen dat ik helemaal geen recepten met van die groene ballen die een beetje op een pokemon, oh ja koolrabi, lijken op mijn blog heb staan.
Ten tweede wilde ik risotto maken, maar bleek geen witte wijn in huis te hebben en ik had geen zin meer om nog een keer naar de supermarkt te gaan.
En tenslotte wilde ik iets wilde maken met het restant van de heerlijke kaas die we nog hadden liggen van de vakantie, om in een blogpost over die camping te kunnen verwerken. Ik combineerde deze factoren en dat leidde tot deze fantastische (al zeg ik het zelf) risotto. Er moest dus koolrabi in; de wijn verving ik door bier en ipv de geplande Parmezaanse kaas gebruikte ik de kaas van de camping. Tenslotte maakte ik de risotto zonder eindeloos roeren en bouillon toevoegen, maar zette ik de pan gewoon in de oven. Dat wilde ik al tijden uitproberen en zo ga ik voortaan mijn risotto altijd maken denk ik.

risotto met bier, koolrabi en kaas

Scroll even door om direct naar het recept te gaan als je geen zin hebt om te lezen dat we geiten gemolken hebben.


Camping Lazy


Camping Lazy in Zuid-Slowakije is een bijzondere camping. Het is er zo een waar je je al thuis voelt als je het terrein oprijdt. Je rijdt door een landschap dat zo uit een schilderij komt, met wuivende velden graan en mais, dartelende herten in de schemering en glooiend landschap. Op de camping heb je een ruime staanplaats met een vuurplaats voor je tent. Er is uitstekend sanitair, er scharrelen kippen die ik met mijn vogelfobie niet eng vind, kinderen mogen een rondje op een van de pony's, de varkens binky en bikkel zijn gek op je etensresten en als je het leuk vind mag je mee geiten melken. Dat hebben we natuurlijk gedaan. Ik ben niet zo'n dierenvriend; ik vind ze best leuk als ze op afstand blijven, maar de verleiding een geit te mogen melken kon ik toch niet weerstaan. Dus om 4 uur stonden we klaar. Bernadette, die samen met Arnold de camping runt had de geiten en de schapen meegenomen naar de melkstal waar ze een voor een naar boven klommen om gemolken te worden.

Geiten die staan te wachten om gemolken te worden.

Het voelde een beetje gek om een geit te melken en ik was er niet perse heel handig in, maar het was wel heel bijzonder om een keer gedaan te hebben. Maarten ging het beter af en hij molk een behoorlijk pannetje vol.

Maarten melkt een geit

Maarten melkt een geit

Na de geiten zijn de schapen aan de beurt. Bernadette vertelde dat die lastiger te melken zijn en dat ze die daarom altijd zelf doet. Van de melk wordt heerlijke kaas gemaakt die op de camping verkocht wordt en ook de geitenmelk kun je bestellen. Er staan dan 's morgens in de koelkast een karafje voor je klaar. Ik ben niet zo'n melkdrinker meer, maar vond deze verse geitenmelk toch wel lekker. De kaas aten we op brood, op een broodje hamburger uit de pie iron (recept volgt nog) en thuis dus in de risotto.

Een glazen kannetje geitenmelk, een stuk kaas, een worst en een mandje met broodjes


Oh ja, om het af te maken er is er op de camping ook nog een moestuin waar je zelf je groenten mag oogsten. En in de koelkast staan altijd koude drankjes. Het reisverslag van deze vakantie is nog niet af, maar daarin kun je meer lezen over deze fantastische camping.

Camping Lazy
Lazy 163
96 252 Cerovo
Slowakije



Risotto met bier, garnalen, koolrabi en kaas van camping Lazy

risotto met bier, koolrabi en kaas


Ingrediënten voor 4 personen

  • 300 gram risotto rijst
  • 100 ml bier (ik gebruikte Jupiler)
  • 900 ml hete groentebouillon
  • 1 middelgrote koolrabi
  • 1 sjalotje
  • 2 teentjes knoflook en 1 extra voor bij de garnalen
  • 500 gram grote rauwe garnalen
  • 1 handje gehakte peterselie
  • 75 gram geraspte kaas van camping Lazy of Parmezaanse kaas
  • peper en zout
  • 2 klontjes boter
Verwarm de oven voor op 175 graden. Smelt een klontje boter in een ovenvaste pan en fruit daarin de gehakte knoflook en het fijngehakte sjalotje. Schil de koolrabi en snijd hem in kleine blokjes. Doe ze dan bij de knoflook en het sjalotje in de pan. Bak de blokjes een paar minuten mee en voeg dan de rijst toe. Schep op hoog vuur een minuutje om en blus af met het bier. Roer er dan de bouillon door en voeg flink wat versgemalen peper en een beetje zout toe. 
Zet de pan in de oven en laat de risotto in ongeveer 30 minuten gaar en romig worden. Kijk af en toe of het niet te hard gaat. Als het nog niet gaar of te nat is laat je de pan gewoon nog even in de oven staan. Wordt het te droog voeg je nog wat bouillon toe. 
Rasp intussen de kaas fijn. Als de risotto bijna klaar is bak je de garnalen met de knoflook en de peterselie tot de garnalen roze zijn. Bak ze echt maar een paar minuutjes, want anders worden ze taai.
Als de risotto gaar is roer je er het tweede klontje boter door met de geraspte kaas. Leg de garnalen erboven op en serveer zo snel mogelijk.

Een goede risotto is lekker smeuïg. Op de foto kun je zien dat die van mij eigenlijk al net iets te droog is. Dit kwam doordat ik pas toen de garnalen in de pan lagen zag dat alleen de kop er af was en ze voor de rest nog volledig in de schil zaten. Ze moesten dus weer uit de pan om snel de schillen er af te peuteren. Inmiddels zat de risotto dus net te lang in de oven. De smaak was er overigens niet minder om.  

Als je risotto overhoudt kun je er heel makkelijk kroketjes van maken. Laat de risotto opstijven in de koelkast, rol er met (vochtige) handen kroketjes van en haal ze achtereenvolgens door bloem, losgeklopt ei en paneermeel (of panko). Rol ze daarna nog een keer door ei en paneermeel en bak ze in ongeveer 3 minuten in frituurolie op 175 graden. Zo heb je een heerlijke snack zonder al te veel moeite.




donderdag 21 juli 2016

Rozenijs in Boedapest

Tijdens onze 2 dagen Boedapest wilde ik in elk geval een ijsje eten bij Gelarto Rosa. Ze scheppen daar de ijsjes in de vorm van een roos. Met een spatel wordt het ijs uit de bak geschept en dan vouwen ze de plakjes ijs zo over elkaar heen. Het ziet er ontzettend leuk uit. Het enige nadeel is dat het ijs wat sneller smelt als het zo warm is als die dag. Maar dat een bolletje ijs eigenlijk iets lekkerder eet doet geen afbreuk aan de ervaring, want het ijs was echt heel lekker. Ik ben al erg kritisch als het om ijs gaat, maar wordt wel snel enthousiast van bijzondere smaken. Zo hadden ze hier ijs in de smaken olijfolie, chocoladechili, chocolade-lavendel en basilicum-lime. Die laatste heb ik genomen en smaakte heerlijk fris. Je kunt de ijssalon vinden schuin tegenover de niet te missen Sint Stefanusbasiliek.



               

               


Gelarto Rosa
1051 HU-BU, Budapest, Szent István tér 3, Hungary

dinsdag 19 juli 2016

Eten en drinken in Boedapest

Ruszwurm


Na de eerste camping in Slowakije gingen we 2 dagen naar Boedapest. We stonden op een vergane glorie camping, maar met een perfecte verbinding naar het centrum en naast een zwembad. We hebben het er dik naar ons zin gehad. Boedapest bestaat uit 2 delen: Boeda en Pest. We begonnen in Boeda op de burchtheuvel. Hierover lees je binnenkort meer op de reisverslagenpagina. Vlakbij de Mattthiaskerk is daar al bijna 200 jaar koffiehuis Ruszwurm gevestigd. Ze hebben een klein terrasje en binnen waan je je in lang vervlogen tijden. Een oude kersenhouten toonbank met daarin een ruime sortering gebak uitgestald. Wij kozen een van de specialiteiten: de Ruszwurm cream cake, bestaande uit bladerdeeg met een luchtige vanilleroomvulling en bestoven met poedersuiker. Eigenlijk een soort lichtere tompouce, maar dan lekker. Erbij dronken we een uitstekend Iced coffee en een erg zure lemonade. Nadat we hem verdund hadden met een beetje water werd hij lekkerder. Maar wel een erg leuk adres als je zin hebt in koffie met gebak.





Ruszwurm Cukrászda  
1014 Bp, Szentháromság utca 7
Boedapest

Jack's burger

Na de burchtheuvel was het al aan de late kant om te lunchen en we hadden inmiddels stevige trek. We hadden bovenop de berg een Jamie's Italian gezien en in iedere plaats waar we er een zien komt het er niet van om er te eten. Ook deze keer weer. We hadden geen zin om weer helemaal de heuvel op te lopen in de hitte en gingen dan ook naar Pest om te eten. Ik had op een blog gezien dat iemand een heerlijke hamburger gegeten had bij Jack's burger Maarten werd blij bij de gedachte aan een burger en ik wilde een rozenijsje daar in de buurt, dus daar gingen we in 1 streep naar de straat waar deze 2 zaken zitten. Met het veel te dure kabelbaantje de berg af, daarna met de bus de rivier over en na nog 10 minuten lopen waren we er. Eenmaal binnen leek het toch wel erg op een fastfood restaurant, maar we hadden trek en er moest gewoon gegeten worden op dat moment. De burger was best aardig en de patat was gewoon goed, maar ik zou er niet nog een keer naartoe gaan.


Jack's burger
Budapest, Hercegprímás u. 4, 1051 Hongarije



Gerlóczy

Op dag 2 wilden we vroeg in het centrum zijn en ontbeten we bij Gerlóczy . Je kunt er slapen en ze zijn de hele dag en avond geopend voor ontbijt, lunch en diner. De sfeer is ontspannen, de menukaart in de vorm van een krant en de bediening uitstekend. Oh ja,de wifi is er razendsnel, ook niet onbelangrijk op vakantie.
We bestelden een omelet met kaas en een omelet met garnalen, bosui en koriander. De koriander waren ze vergeten, maar de omeletten waren verder prima in orde. Het verse stokbrood werd op een prikker geserveerd. De warme chocolademelk die ik kreeg was gemaakt met echte chocolade en omdat Maarten na het eten zei dat de croissants hier zo lekker zouden moeten zijn hebben we er daar ook nog maar 1 van besteld. 








Gerlóczy Café& Rooms de Lux
1052 Budapest, V. Gerlóczy u. 1.


Tom Yum Thai Restaurant

In restaurant Tom Yum Thai belandden we voordat we naar een rondleiding in het operagebouw gingen (zit in dezelfde straat). We hadden niet zoveel tijd om te eten en we kregen direct trek in Pad Thai toen we hierlangs liepen. De pad thai is in diverse variaties te bestellen en wij namen die met zeevruchten. De mosselen waren heel groot en hadden voor mij niet gehoeven, maar de garnalen waren lekker mals. Het eten werd snel geserveerd, was knettervers en meer dan genoeg. Er moet even een vierkante foto bij van de pad thai em de limonade, want de foto's met mijn fototoestel waren veel minder mooi. Ik had het servies wel mee naar huis willen nemen trouwens.






TOM YUM THAI 
1061 Budapest, Andrássy út. 2

zondag 17 juli 2016

Eten in Slowakije

Na een paar dagen Krakau reden we door naar het Oosten van Slowakije. Wat een mooi land! Zeker in Zuid-Slowakije hadden we steeds het gevoel door een schilderij te rijden. Wuivende korenvelden, zonnebloemen, heuvels, kronkelweggetjes, bossen en maisvelden met daartussen kleine dorpjes. Je moet wel een beetje moeite doen om goede eetadresjes te vinden. Een pizzeria is geen enkel probleem, maar als je lekker Slowaaks wilt eten moet je de adresjes weten. 
In de supermarkt kochten we heerlijk worsten met lekker brood voor 's avonds en overdag probeerden we iets te eten op de plek waar we waren. Soms was dat een toeristisch zaakje naast een grot, soms een fantastische ontdekking en meerdere malen was het eten ook gewoon slecht. Tussendoor aten we een pizza of pasta als er geen andere mogelijkheid was en over het algemeen was dat gewoon goed. Bestellen is vaak best lastig omdat er niet altijd een Engelse kaart beschikbaar is. We hadden wel een woordenboekje, maar daar staat natuurlijk lang niet alles in. Hier volgt een greep uit de restaurants waar we lekker gegeten hebben.

Koliba Holica


Een toevalstreffer hadden we tijdens de reisdag onderweg van Polen naar Slowakije. We reden een klein stukje door het Tatra gebergte en rond lunchtijd reden we langs restaurant Koliba Holica met prachtig uitzicht over het dal. We aten er de klassieke dumplings met schapenkaas en spek en dat smaakte erg lekker. We hadden ook nog een gerecht met geroosterde aardappel en een wat droge cordon bleu. Meestal bestellen we in overleg en ruilen we halverwege van bord. Zo kun je nog eens een gokje wagen :-)
Een paar jaar geleden at ik in Slovenie walnotenpannenkoekjes als dessert. Die waren zo waanzinnig lekker dat ik ze hier gelijk bestelde toen ik ze op de kaart zag staan. En ook hier werd ik niet teleurgesteld. Gelukkig at Maarten een beetje mee, want de portie was nogal groot. Maar lekker!!!! En het eten in Slowakije is ook nog eens erg goedkoop. Ik geloof dat we hier voor 2 maaltijden, een nagerecht en 2 drankjes zo'n € 15,00 kwijt waren.







Huty 227
027 32 Zuberec


Camelot in  Košice

In  Košice belanden we bij Camelot, een restaurant met een middeleeuws tintje in de inrichting. Naast ons zaten 4 mannen te eten en verder was de zaak leeg. We zaten er dan ook weer op een onmogelijk tijdstip. We hebben nogal eens de gewoonte op vakantie pas rond een uur of half 3 te lunchen en dat is niet in ieder land handig. Hier maakte het gelukkig niets uit. We hebben allebei fantastisch gegeten. Het vlees was zacht en smakelijk, de baconsaus een smaakbommetje en om de spinazie hebben we nog net niet gevochten. Hier had ik graag nog een paar keer gegeten. Jammer van de slechte foto's (en ok, die bloemen hadden van mij ook niet perse gehoeven).




CAMELOT restaurant & café

Kováčska 19
040 01 Košice

                                               

Salaš Dobrá Niva

We hadden op de camping de tip gekregen hier te gaan eten. In het kleine dorp aangekomen bleek het restaurant niet zo makkelijk te vinden. Nadat we iedere hoek van het dorp en een beetje daarbuiten gezien hadden hebben we het maar gevraagd. De vrouw aan wie we het vroegen snapte wel wat we wilden, maar kon dat alleen in rad Slowaaks uitleggen. Na allerlei spraakverwarring begrepen we dat ze er iemand bij ging halen die het wel kon uitleggen. En inderdaad kwam er na een minuut of 5 een man naar ons toe die ons in het Engels kon vertellen waar het restaurant zich bevond. Het lag een klein stukje buiten het dorp en we waren die weg niet ver genoeg ingereden. We namen plaats in de serre en toen kwamen de volgende spraakverwarringen. Een serveerster die geen woord over de grens sprak (en ook niet zo goed van begrip was) en een Slowaakse kaart. Met behulp van ons woordenboekje bestelden we het nationale gerecht van Slowakije: Salaš Dobrá Niv, een maaltijd met stukjes aardappeldeeg, schapenkaas, spek en worst. Het was lekker, maar lauw en erg machtig. Het was wel prima klaargemaakt. Het was het enige gerecht dat er op tafel kwam, dus we hebben het met het bord in het midden opgegeten. Na een kwartiertje kwam de Griekse salade, die ook prima was. Weer een kwartier later kwam de tweede maaltijd, lamsvlees met aardappel. Dit viel een klein beetje tegen. De aardappels waren erg goed, maar wat kaal met alleen wat lamsvlees erbij. het vlees was ook wat droog. Toch durfden we nog wel een nagerecht te bestellen omdat alles verder goed was. De serveerster kwam na een seintje van ons echter gelijk met de rekening en toen hebben we dat dessert maar laten zitten.




Salaš Dobrá Niva
962 61 Dobrá Niva, Slowakije

Reštaurácia Sahib

Nog een tip van de camping was Sahib in Velky Krtis. Ik at niet bijzonder, maar Maarten was erg verguld met zijn "specialita v indickom chlebe" (kuracie prsia, indicky chlieb, paradajka, paprika, uhorka, kapusta, dresing). Het bleek een soort pannenkoek met gekruide kip, knoflookdressing en veel rauwe groenten. En het was inderdaad erg lekker. Goed gegokt dus. Eenmaal thuis ontdekten we dat de pannenkoek Indiaas brood was. Als dessert bestelden we samen pannenkoekjes met bessen en daar was niets op aan te merken.





Reštaurácia SahibNemocničná 755/2
990 01 Veľký Krtíš, Slowakije


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...