Duizenden1dag: oktober 2010

vrijdag 29 oktober 2010

Anis de Flavigny



Zo'n jaar of 12 geleden ben in mijn eentje 3 weken in Frankrijk geweest. Op de laatste dag ging ik mijn overgebleven francs in de supermarkt opmaken. Bij de regionale producten stonden doosjes en zakken anijsballetjes. Ik had ze nooit eerder gezien, maar ze waren regionaal geproduceerd en zaten in een schattige verpakking. Ik kocht gelijk maar een kilozak en heb daar enorm veel plezier van gehad. In de apotheek waar ik even gewerkt heb stond ik bekend als mevrouw anijsbal en ook tijdens mijn baan in het Land van Ooit stond ik bekend om de anijsballetjes die ik uitdeelde als het even tegenzat. Want, zei ik er altijd bij: daar word je blij van. Later las ik eens ergens dat anijs een euforiserende werking heeft, dus ik had achteraf nog gelijk ook. In Nederland had ik ze nog nooit gezien en ik baalde er dan ook van dat ze op waren en ik ze niet opnieuw kon vinden. Tot een vriendin mij tijdens een concert een snoepje aanbood... De blikjes anijsballetjes bleken gewoon bij het Kruidvat en de Trekpleister te koop te zijn. Nog weer veel later ging ik met vriendje Maarten naar Frankrijk en daar belandden we in de buurt van Flavigny, waar de anijsballetjes gemaakt worden; Flavigny ( waar de film Chocolat is opgenomen) is een schattig dorpje in de buurt van Semur,. De Ursulinen (leden van een vrouwelijke kloosterorde) van het klooster in Flavigny maakten vanaf 1632 snoepgoed van anijszaad met een door rozen- of oranjebloesemwater gearomatiseerd suikerlaagje . Het huidige recept is daar nog steeds op gebaseerd. Toen het klooster tijdens de Franse Revolutie vernietigd werd lieten de dorpsbewoners de productie van de anijsballetjes gewoon doorgaan in de ruïnes. Sinds 1923 heeft de familie Troubat het recept in bezit.


Vroeger duurde het heel lang voordat de balletjes klaar waren. Het kostte zo'n 6 maanden om een anijszaadje van een suikerlaagje te voorzien omdat ieder laagje eerst moest drogen voor er weer een volgend laagje overheen kon. Halverwege de 19e eeuw werd de productie goedkoper door het gebruik van rietsuiker en werd er een machine ontwikkeld die de anijszaadjes veel sneller van een suikerlaagje kon voorzien. Ook nu nog worden de anijsballetjes in de grote ketels van toen geproduceerd, alleen is de stoomkracht vervanen door elektromotoren. De anijszaadsjes worden in de ketels in de suikerstroop heen en weer gerold, waarbij het water verdampt en de suiker aan de zaadjes blijft plakken. Na 2 weken hebben de balletjes de gewenste grootte. Per jaar wordt zo'n 250 ton anijsballetjes geproduceerd die per stuk precies 1 gram wegen. De productiewijze is in al die jaren hetzelfde gebleven, waardoor een constante hoge kwaliteit gegarandeerd wordt. Grootvader Troubat heeft als een van de eersten het idee gekregen zijn anijssnoepjes in kleine stevige metalen doosjes in automaten in de metrostations van Parijs te plaatsen.
De anijsballetjes zijn verkrijgbaar in 14 smaken: anijs, viooltjes, munt, drop, koffie, kaneel, vanille, jasmijn, roos, oranjebloesem, citroen, sinaasappel, mandarijn en framboos.
Je kunt de fabriek bezoeken. Dat hebben we uiteraard gedaan en was erg leuk. We waren de enige bezoekers. Echt enthousiast was de dame niet die ons rondleidde, maar wij vonden het toch de moeite waard. Meer informatie vind je op de website http://www.anis-flavigny.com/index.html.

zondag 24 oktober 2010

Chocolade-fudge taart


Deze chocolade-fudge taart vond ik in mijn uitgebreide archief met recepten die ik nog eens wil maken. Geen idee bij wie ik hem vandaan geroofd heb, maar hij is erg lekker. Ik heb er zelf wat kaneel en chilipoeder aan toegevoegd.


Chocolade-fudge taart


Ingrediënten

  • 200 gram pure chocolade
  • 150 gram boter
  • 350 gram donkerbruine basterdsuiker
  • 120 gram bloem
  • een zakje vanillesuiker
  • een snufje zout
  • 3 eieren
  • snufje kaneel
  • snufje chilipeper

Smelt de pure chocolade met de boter au bain marie of op heel laag vuur in een pan met dikke bodem (ik vind au bain marie altijd zo'n gedoe). Mix de basterdsuiker, bloem, vanillesuiker, de snufjes en de eieren tot een glad beslag. Als de chocolade gesmolten is dan kan dit door de rest van het beslag. Mix goed door. Schep het beslag in een ingevette en bebloemde taartvorm. Zet de taartvorm ongeveer 50 minuten in de voorverwarmde oven op 175 graden. Laat de taart afkoelen in de vorm.
Vanillesuiker neem ik altijd uit het buitenland mee. Hier ligt alleen de goedkope versie met vanillesmaak in de supermarkten, maar in bijv. Engeland en Frankrijk verkopen ze goede vanillesuiker met echte vanille. Veel lekkerder.

zondag 17 oktober 2010

kibbeling met remouladesaus

Maarten had vandaag eindelijk weer eens de kans om te gaan vissen met zijn bootje en kwam met 2 gullen thuis. We zouden eigenlijk uit eten gaan, maar besloten al snel dat we in plaats daarvan thuis kibbeling zouden eten. Verser dan dit kun je het natuurlijk niet krijgen. Jammer genoeg ben ik vergeten een foto te maken van de kabeljauw, maar foto's van het eindresultaat zijn er wel.

kibbeling


Kibbeling


Ingrediënten

  • gul (of andere witvis)
  • bloem
  • melk
  • bier
  • kibbelingkruiden
  • olie

Snij de vis in stukken en bestrooi ze met wat bloem. Bestrooi ze met de kibbelingkruiden. Maak een papje van bloem met wat melk, bier en een snufje zout. Het moet ongeveer de dikte van pannekoekenbeslag hebben. Haal de stukken vis door het beslag en bak/frituur ze in olie van 170 graden.


Remouladesaus

Ingrediënten


  • mayonaise
  • een gehakt sjalotje
  • een fijngehakt augurkje
  • een fijngehakt teentje knoflook
  • een eetlepel mosterd
  • beetje magere yoghurt
  • peterselie
Meng alle ingrediënten door elkaar.

zondag 10 oktober 2010

restaurant Sumo in Haarlem

We hadden al eens bij Sumo in Haarlem voor de deur gestaan en getwijfeld of we er zouden eten. Het "all you can eat" concept zagen we niet zo zitten; vaak zit je dan toch in een soort vreetschuur. Na de website later eens goed bestudeerd te hebben vonden we het toch de moeite waard om er eens te eten. Vandaag hebben we er geluncht. Het zag er van binnen mooi uit en het was nog rustig. De bediening was uitermate vriendelijk en beschikbaar en we hebben heerlijk gegeten. Je kunt steeds 5 gerechtjes van de kaart kiezen (tijdens het diner is de kaart nog iets uitgebreider en is er ijs als dessert) en die worden vrijwel direct geserveerd. Alles wordt vers bereid en vooral de sushi vond ik erg smaakvol. Wij zijn niet zulke sushi eters en zijn dus ook weinig gewend. Des te leuker dat je hier veel keus hebt in smaken. Ook de andere hapjes hebben we ons goed laten smaken. De meeste hapjes waren erg lekker, maar we hebben ook een aantal dingen geproefd die we een volgende keer niet meer zullen bestellen. Aan de loempiaatjes zat bijv. erg weinig smaak, de gefrituurde garnalen waren baggervet en smakeloos en op een van de salades zat een enorme klodder mayonaise. Maar de garnalenkroketjes, kipballetjes en kippasteitjes vond ik dan weer heerlijk.




Gecombineerd met een uiterst aangenaam prijsje voor de lunch is dit een adresje dat we zeker vaker zullen bezoeken. Ik ben wel benieuwd of het allemaal ook zo soepel loopt als de zaak vol zit.

Sumo
Oude Groenmarkt 14-16
Haarlem
Tel: 023-5314472


Update: inmiddels hebben we er ook 2 keer 's avonds gegeten. Als het drukker is verloopt het inderdaad iets moeizamer, maar het was steeds erg lekker. Vooral de lamskarbonades zijn een aanrader. Spreek vroeg af om de grote drukte (en dus lang wachten) voor te zijn.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...