woensdag 28 mei 2014

Scones met aardbeien (foodblogswap)

De foodblogswap van mei bracht mij naar het blog van Marijke kookt. Een bijzonder blog, want bijna al haar recepten zijn gemaakt met haar AGA oven. Als je niet weet wat een AGA oven is moet je daar vooral even op googelen. Na een tijdje twijfelen tussen meerdere lekkere dingen viel de keus op scones aangezien ik al heel lang scones op mijn foodbucketlist had staan. Bovendien had ik nog clotted cream in de vriezer en kon ik daar mooi mijn net gekochte aardbeien bij serveren.
Omdat Marijke ze in de Kitchen Aid gemaakt had en ik daar nog niet zo vaak deeg in gemaakt heb, besloot ik dat uit te proberen. Dat heb ik geweten, want ondanks het spatdeksel en het lage standje stoof er toch behoorlijk wat bloem uit. Daarna verliep het proces soepeltjes. De smaak was overigens ook prima in orde. Heerlijk brokkelige scones zoals ik ze me herinner uit Engeland. En de aardbeien waren er heerlijk bij. Ik haalde 7 scones uit het deeg en heb er 3 gebakken en 4 ingevroren om later te bakken.


Scones



Ingrediënten

  • 450 g zelfrijzend bakmeel
  • 3 theelepels bakpoeder
  • snuifje zeezout
  • 75 g koude boter in blokjes
  • 50 g fijne kristalsuiker
  • 2,25 dl volle melk, plus extra voor het bestrijken

Zeef de bloem. Meng de bloem, het bakpoeder en het zout in de kom van de Kitchenaid. Snijd de boter in kleine stukjes en voeg toe. Meng met de platte menghaak kort tot een kruimelig deeg. Roer de suiker erdoor en voeg de melk, beetje bij beetje, toe en kneed snel tot een samenhangend deeg dat niet meer plakt.
Rol het deeg op een met bloem bestoven werkvlak uit tot een lap van ca 2,5cm dik. Steek er met een deeguitsteekvorm cirkels uit van 6 cm doorsnee en leg die op de bakplaat. Zet ze 20 min in de koelkast.
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Bestrijk de bovenkant van de scones met wat melk en bak 20 min op het rooster in de oven (oeps, zie nu pas dat ik ze vergeten ben met melk te bestrijken).

Neem ze uit de oven en laat afkoelen op een rooster.

Tip: serveer ze met clotted cream en jam (of eet ze net als wij met aardbeien). Als je niet aan clotted cream kunt komen kun je een variant maken door mascarpone te mengen met crème fraîche (in een verhouding 2:1, dus bijv. 50 gram crème fraîche en 100 gram mascarpone). Ook lemon curd is erg lekker bij scones.

maandag 26 mei 2014

Gefrituurde inktvisjes

Een paar jaar geleden bestelden we tijdens onze vakantie in Kroatie regelmatig gefrituurde inktvisjes. Ze waren iedere keer weer krokant en kruidig en we konden er geen genoeg van krijgen. Natuurlijk was ik van plan ze thuis ook eens te maken, maar dat gebeurde pas een paar jaar later. Namelijk afgelopen zondag. Ik kreeg van mijn moeder piri-piri zout uit Portugal en dat leek me een ideale combinatie met de inktvisjes. Je kunt dat eenvoudig vervangen door zeezout en bijv. chilipeper of szechuanpeper. Wij aten er wat knoflooksaus bij.


Gefrituurde inktvisjes


Ingrediënten

  • 400 gram schoongemaakte babyinktvisjes (ik kocht ze uit de diepvries)
  • 1,5 theelepel piri-pirizout (of 1 theelepel zout en 1/2 theelepel peper)
  • 1 theelepel knoflookpeper of versgemalen zwarte peper 
  • 1/4 theelepel vijfkruidenpoeder
  • 5 eetlepels maizena
  • zonnebloemolie om te frituren 

Snijd de tentakels los en de zakjes in ringen. Spoel ze even af met water en maak ze goed droog met keukenpapier. Vijzel de kruiden fijn als dat nodig is (als je grof zout gebruikt of hele peperkorrels) en meng ze met de overige kruiden en de maizena. Schud de inktvisjes door het maizena-mengsel.
Verhit de olie tot 180 graden en frituur de inktvisjes in porties in een minuutje krokant. Laat ze even uitlekken op keukenpapier en houd ze eventueel warm in de oven.

De kwaliteit van mijn inktvisjes varieerde nogal. Er zaten erbij die toch rubberachtig waren doordat ze net iets te lang in de pan zaten of doordat de temperatuur te laag werd. Ik had wel een thermometer in de pan gezet, maar daar had ik iets vaker op moeten kijken, want nu schommelde de temperatuur nogal. Maar de kruidigheid was erg goed en ze werden ook prima krokant. 

woensdag 21 mei 2014

Kabeljauw met aardappel en prei in een pakketje uit de oven

Maarten komt regelmatig thuis met een portie zelf gevangen kabeljauw. Het leukst vind ik het als ik de vis kan combineren met aardappels en groenten uit de moestuin van mijn werk, maar op de aardappels moeten we nog even wachten en qua groenten hebben we nog niet veel meer dan sla, postelein en spinazie te oogsten. Bovendien had ik nog kleine preitjes in de koelkast die nodig op moesten en zo kwam ik tot dit vispakketje. 
Het was gisteren flink warm en dan heb ik niet zo'n zin om lang in de keuken te staan. Met dit vispakketje ben je snel klaar en je kunt ze ook goed een paar uur van te voren maken. Ik vind zo'n pakketje op je bord ook altijd iets gezelligs hebben. Het voelt als het uitpakken van een kadootje waar dan ook nog eens heerlijke geuren uit opstijgen. 


Kabeljauw met aardappel en prei in een pakketje uit de oven


Ingrediënten voor 2 pakketjes

  • 2 aardappels
  • 2 preitjes
  • 2 kabeljauwfilets
  • 2 flinke eetlepels pesto van goede kwaliteit
  • scheutje lekkere olijfolie
  • peper en zout
  • evt wat geraspte Parmezaanse kaas
  • 2 velletjes bakpapier van ca 30 cm
  • keukentouw

Verwarm de oven voor op 220 graden.
Kook de aardappels 7 minuten. Ik had nieuwe aardappels en heb ze in de schil gekookt, nadat ik ze eerst even met een borstel onder de kraan schoon geschrobd had.Was intussen de prei (even insnijden aan de groene kant, dan kun je de slierten onder de kraan uitspoelen) en snijd de prei in ringetjes. Schaaf de aardappel in plakjes of maak sliertjes door de aardappel te raspen en leg de aardappel in het midden van het stuk bakpapier. Sprenkel er een beetje olijfolie overheen en bestrooi met peper en zout. Leg er dan de prei bovenop. Evt kun je hier geraspte kaas overheen doen.
Leg er tenslotte de kabeljauwfilet bovenop en smeer lekker dik in met pesto. 



Strooi er nog een beetje peper over en vouw dan het pakketje dicht. Vouw eerst het bakpapier over het stapeltje heen en vouw daarna de 2 zijkanten naar binnen. Bind dicht met keukentouw en leg het op een bakplaat in de oven. Na zo'n 30 minuten zijn de pakketjes klaar. Vouw open op je bord.


Het touw op de foto is jute, want mijn keukentouw bleek op. Het ging wel, maar het ging nogal ruiken en ik was bang dat het in de fik zou vliegen. Vandaag dus maar even keukentouw halen.
Deze pakketjes kun je in allerlei varianten maken en zullen dus nog wel vaker voorbij gaan komen.

donderdag 15 mei 2014

Kip met cashewnoten

Wat kan simpel soms toch lekker zijn. Deze geroerbakte (of roergebakken als je dat mooier vindt) kip met cashewnoten van Gordon Ramsay is supersnel klaar en verrassend goed van smaak. Ik paste het een beetje naar mijn smaak aan en gebruikte kippendij ipv de kipfilet uit het oorspronkelijke recept.


Kip met cashewnoten


Ingrediënten

  • 4 ontbeende kippendijen
  • zeezout en peper
  • 2 eetlepels (zonnebloem)olie
  • 50 gram geroosterde ongezouten cashewnoten
  • 1 kleine ui, gepeld en gesnipperd
  • 3 teentjes knoflook, gepeld en gehakt
  • 6 bosuitjes. in ringetjes of wat grovere stukken
  • 1,5 eetlepel vissaus
  • 1 eetlepel donkere sojasaus
  • een snufje suiker
  • 1 rode chilipeper, ontdaan van zaadjes, in ringetjes gesneden

Snijd de kip in kleine stukjes en strooi er wat peper en zout over. 

Verhit de olie in een wok en roerbak de ui en knoflook een paar minuten. Voeg dan de kip toe en roerbak tot de kip gaar is. Doe er dan de bosuitjes, sojasaus, vissaus en het snufje suiker bij en roerbak nog een minutje. Voeg tenslotte de rode peper en de cashewnoten toe en meng goed.

Serveer met (pandan)rijst.


Tip: Dit gerecht is vlug klaar omdat je alles roerbakt, maar het is dan wel zaak dat je alles klaar hebt staan, zodat je snel door kunt werken.

dinsdag 13 mei 2014

Worst maken

Jaren geleden kocht ik in Tsjechie een gehaktmolen waarmee ik wilde plannen had. Ik zou voortaan alleen nog maar mijn eigen gehakt draaien en ik zou fantastische worsten gaan maken. Daar kwam natuurlijk niets van terecht. De gehaktmolen bleek grijs spul af te geven en hij bleef niet zitten op het aanrecht. Ook op de eettafel pastte het ding niet, dus de molen is het huis weer uitgebonjourd.


Toch bleef de worst door mijn hoofd spoken en toen ik een Kitchenaid kocht, kocht ik daar direct de gehaktmolen bij. Later kocht ik ook het boek Over worst van Meneer Wateetons en Sjoerd Mulder.
Daarin staat precies beschreven wat er nodig is om een lekkere worst te maken. Een half jaartje geleden heb ik een poging gedaan om zelf een lekkere worst te maken, maar op het moment suprême bleek ik geen worstvultuit te hebben. En aangezien het middernacht was toen ik dat ontdekte heb ik de darm maar weer in het zout gedaan, het al gemalen vlees in de koelkast gelegd en de volgende dag worstenbroodjes van het gehakt gemaakt. Ook lekker. Snel daarna heb ik een worstvultuit gekocht (25 euro voor 2 plastic buisjes...) en vervolgens is er niets meer gebeurd.

Toen Gerry van Gewoon lekker gewoon in onze foodbloggersfacebookgroep de vraag stelde of er iemand mee wilde naar de workshop worst maken van Meneer Wateetons bij de Jacobshoeve in Bakkum hoefde ik dan ook niet lang na te denken. Natuurlijk wilde ik mee.

De workshop begon met het proeven van diverse worstsoorten en wat theorie over het worst maken. Wat mij betreft hadden we aan de tafel gaan zitten ipv het hele praatje staan (zeker na een drukke dag) en ik had het ook leuk gevonden als we even een voorstelrondje hadden gedaan. Je begint dan toch meer als groep.

Van de theorie heb ik vooral onthouden dat koud mengen heel erg belangrijk is. Leg het vlees in de koelkast zodra je er niet mee bezig bent en leg ook je materiaal koud weg voor je het gebruikt. Als je vlees te warm wordt kun je het niet goed meer verwerken. De volgende belangrijke regel is dat je je vlees goed moet mengen. Het moet een lekker plakkerige vleesbal worden. Alleen dan krijg je een lekker sappige worst.

Gerry van "gewoon lekker gewoon"
Vervolgens was het tijd om aan de slag te gaan. Gerry en ik waren samen een groepje en wij maakten verse venkelworst. Op de momenten dat het vlees lag te koelen kregen we nog wat uitleg, proefden we de zelfgemaakte (sterke, maar wel lekkere) cider van Meneer Wateetons en aten we wat Turks brood met olijfolie.
Meneer Wateetons
Onder leiding van Meneer Wateetons liep het proces vrij soepel. We verzamelden en vijzelden de kruiden, stopten het vlees in de molen en draaiden er gehakt van.


We wurmden de varkensdarm om de worsttuit en vulden de de darm met het gehakt. Dat is nog niet zo gemakkelijk. Je moet het vlees echt wel flink doorduwen in de molen.



Toen we eenmaal de slag te pakken hadden bleek dat we een mooie lange venkelworst geproduceerd hadden. We leerden hoe we de worst in kleinere worsten konden draaien en Meneer Wateetons zorgde er daarna voor dat ze samen met lekkere salades en Turks brood op tafel kwamen. We hebben zitten smullen van onze eerste zelfgemaakte worsten en mijn enthousiasme voor het worstmaken is weer helemaal terug.


Helaas was mijn geheugenkaast halverwege de avond vol (stom ja, gebeurt me nooit meer hierna) en heb ik verder met de iphone gefotografeerd. Die foto's zijn dus niet wat minder van kwaliteit.


Ik kon niet wachten om thuis ook worst te gaan maken, maar eerst moest ik varkensdarm zien te regelen. De slager bij mij op het plein had het niet in huis, kon het wel bestellen, maar waarschuwde dat het niet te betalen was. Dan maar wat langer geduld en naar een vriendelijkere slager gegaan. Slagerij H.H. Duijn in Santpoort heeft bovendien fantastisch vlees en er hangt altijd een prettige sfeer in de winkel. Hij verkocht mij voor een paar euro een paar meter darm en toen was ik er klaar voor.


Van een kilo gemengde procureur en varkensbuik maakte ik de venkelworstjes nog een keer.Het vlees liep goed door de molen en het vullen van de darm lukte met behulp van Maarten prima. Ik gebruikte een wat te zoete wijn die ik zelf iets te overheersend vond en de vorm is natuurlijk nog niet perfect, maar ik was wel uitermate tevreden.


Omdat ik nog darm overhad en mijn enthousiasme nog niet weg was, besloot ik in dezelfde week nog een keer worst te maken. In Engeland hebben we vorig jaar heerlijke stilton-mosterdzaadworst gegeten en die wilde ik heel graag zelf een keer maken. Daarbij wilde ik truffel-pecorinoworst maken. Deze keer gebruikte ik schouderkarbonades en speklappen uit de supermarkt. Of het daardoor kwam of door iets anders weet ik niet, maar dit keer werd het niet gelijk een succes. Het vlees draaide (toch goed aangevroren) niet door de molen. het spek draaide om het mesje en de keukenmachine moest eraan te pas komen om het vlees klein te maken. Vervolgens kreeg ik het na het mengen met geen mogelijkheid door de molen de darm in. Met veel moeite kwam het uit de tuit, maar dan ging er zoveel lucht mee de darm in dat de hele darm ervan opzwol. Na diverse pogingen heb ik (volkomen gefrustreerd in mijn inmiddels ontplofte keuken) besloten dat het genoeg was voor die dag en heb ik van het truffel-pecorino mengsel hamburgers gemaakt die ik in de vriezer stopte. Het stilton-mosterdzaadmengsel heb ik in de koelkast gelegd voor de volgende dag.

De volgende dag heb ik met frisse moed het vlees door de molen in de darm weten te stampen. Het viel niet mee, maar ik heb er worst van weten te fabriceren. De smaak was prima. Ik proefde een lekkere stiltonsmaak, maar het mosterdzaad heb ik niet ontdekt. Als vocht heb ik bier gebruikt en dat bleek een uitstekende keus.


Tegen de tijd dat al onze worsten uit de vriezer op zijn ga ik weer een poging wagen, want leuk is het zeker en de voldoening is groot als je een worst zit te eten die je zelf gemaakt hebt. Je bepaalt zelf wat erin gaat en ze zijn een stuk lekkerder dan de gemiddelde braadworst van de slager of supermarkt.

Gerry van Gewoon lekker gewoon heeft ook over de workshop geschreven. Lees het hier.


zaterdag 10 mei 2014

Review: Baked Louie's en oma's notencake

In maart vorig jaar gaf ik de Liebster award aan Louis van het blog Baked Louie's, omdat ik zijn blog zo origineel vind. Zijn manier van schrijven spreekt me aan en zijn baksels zien er altijd watertandend lekker uit.

En nu heeft hij dan zijn eigen bakboek gemaakt: Alles wat in de oven past.


Toen chef-kok Wim Ballieu het blog van Louis spotte en een twitterberichtje plaatste leverde dat veel belangstelling op voor het blog van Louis en zo kon het gebeuren dat hij op 17 jarige leeftijd al een prachtig bakboek publiceerde.

De vormgeving van het boek is niet al te strak. Er wordt gevarieerd met de grootte en de plaats van de foto's en de foto's zijn lekker speels. Bovendien zien de producten er stuk voor stuk smakelijk en uitnodigend uit. Als je ze ziet wil je het liefst direct beginnen met bakken.

Het boek is onderverdeeld in de volgende categorieën

  • taarten
  • cakes
  • cupcakes & muffins
  • hartig
  • koekjes
  • me time
  • smooth & sexy 
  • all American style.

In het hoofdstuk Smooth & sexy vind je diverse smeersels voor op brood die ik zeker nog eens ga maken. Wat te denken van bijv. witte chocopasta met gecaramelliseerde bosbessen, homemade marshmellow fluff of cookie dough op de boterham?

De bangelijke halloweenvingers publiceerde hij eerder op zijn blog en vind ik echt fantastisch. Naar de mattentaart in het boek ben ik enorm nieuwsgierig, want die lijkt me heerlijk.
Verwacht over het algemeen geen enorm ingewikkelde bakrecepten in dit boek. De recepten zijn heel toegankelijk en je hoeft voor de meeste baksels niet heel lang in de keuken te staan. En als ze allemaal zo lekker zijn als deze notencake zit het met de smaak wel goed.


Oma's notencake


Ingrediënten


Voor de cake

  • 4 eieren
  • 230 gram kristalsuiker
  • 250 gram gesmolten boter (afgekoeld)
  • paar druppels vanille-extract
  • 250 gram zelfrijzend bakmeel
  • een snufje zout
  • 100 gram fijngemalen gemengde noten (bijv. cashewnoten, hazelnoten, walnoten, amandelen)

Voor de chocoladeganache
  • 100 gram slagroom
  • 100 gram pure chocolade
  • 1 theelepel boter
  • een snufje zout
  • wat noten om te garneren

Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een cakevorm in met boter en bestuif met bloem.
Klop de eieren met de suiker romig en licht. Voeg de boter en de vanille-extract toe en meng goed. Zeef  het zelfrijzend bakmeel met het zout boven de kom en meng tot een smeuïg beslag. Meng tenslotte de fijngemalen noten erdoor.
Stort het beslag in de bakvorm en bak de cake in ongeveer 40 minuten gaar en goudbruin. Laat volledig afkoelen in de vorm.
Maak dan de ganache. Breng de room op een zacht vuurtje aan de kook en snijd ondertussen de chocola in fijne stukjes. Zet het vuur uit en voeg de chocolade en het zout toe aan de warme room. Laat het geheel even staan om de chocolade te laten smelten en meng tot een gladde saus. Roer als laatste de boter erdoor, zodat de ganache bij het afkoelen mooi gaat glanzen.
Haal de cake uit de vorm, zet hem op een rooster en giet de ganache erover. Garneer met wat noten en zet de cake minstens 30 minuten in de koelkast om op te stijven.

Tijdens een vergadering op het werk zette ik deze cake op tafel en na 2 uur was er niet veel meer van de cake over. Dat zegt genoeg. 
Ik gebruikte een scheut vanille-extract ipv een paar druppels en ik nam (per ongeluk) pure chocolade van 85 %. Dat is wel erg puur en daar moet je van houden. Ik gebruikte ik een ronde springvorm ipv een cakevorm, maar heb de cake wel in plakken geserveerd (bleek lekkerder). Een volgende keer zou ik dus een cakevorm gebruiken.

Boek
Baked Louie's
Auteur
Louie Van Nieuwenborgh
Uitgeverij
Davidsfonds
Prijs:
€ 24,95


*Ik heb dit boek toegestuurd gekregen van Davidsfonds uitgeverij.





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...